| LITTEL DOG 的个人资料ในสมุดโน๊ตเล่มนึง...照片日志列表 |  工具  帮助 |
ในสมุดโน๊ตเล่มนึง...(((...2 soul that share a single thought 2 heart that heat as one...))) |
||||||||
|
1月21日 ...เคยลงโทษใครด้วยความรักหรือยัง ?...วันหนึ่งเมื่อยังเด็ก แอนดี้น้องชายของฉันนั่งอยู่ที่มุมห้องนั่งเล่น .....ในมือข้างหนึ่งมีปากกาหนึ่งด้าม ขณะที่ในมืออีกข้างหนึ่งก็ถือหนังสือ สะสมราคาแพงของพ่อ แอนดี้คงจะปีนขึ้นไปหยิบจากบนชั้นหนังสือ ..... เมื่อพ่อเดินเข้ามาในห้อง แอนดี้ก็ก้มหน้างุดและทำท่ากระสับกระส่าย เขารู้ตัวดีเชียวละว่ากำลังทำผิด แม้จากระยะไกลฉันก็เห็นรอยขีดเขียนเปรอะไปทั่ว บนหน้าหนังสือของพ่อ และตอนนี้แอนดี้ก็กำลังจ้องมองด้วยความหวาดหวั่น รอคอยที่จะถูกทำโทษ พ่อหยิบหนังสือขึ้นมามอง แล้วก็ทรุดตัวลงนั่งบนเก้าอี้โดยไม่พูดอะไรสักคำ หนังสือทุกเล่มมีความหมายต่อพ่อมาก... หนังสือคือความรู้ และหนังสือเล่มนี้ก็เป็นหนังสือสะสมราคาแพง แต่ในขณะเดียวกันท่านก็เป็นพ่อที่รักลูกมาก..... สิ่งที่พ่อทำในอีกไม่กี่นาทีข้างหน้านั้นยอดเยี่ยมมาก แทนที่ท่านจะลงโทษหรือดุแอนดี้ หรือแม้แต่ตำหนิความซุกซน !! พ่อกลับนั่งลง ... หยิบปากกาในมือแอนดี้ขึ้นมาถือไว้ แล้วก็เขียนอะไรบางอย่างลงในหน้าหนังสือสือสะสม ราคาแพงนั่นเสียเอง พ่อเขียนที่ข้างๆ ลายเส้นที่แอนดี้ขีดว่า ภาษาของแอนดี้เมื่ออายุสองขวบ..... ต่อไปไม่ว่าครั้งไหนที่พ่อหยิบหนังสือเล่มนี้ขึ้นมาเปิด พ่อก็จะเห็นใบหน้าน้อยๆ ที่น่ารักและดวงตาที่สดใสของลูก และจะขอบคุณพระเจ้าที่ประทานเด็กน้อยคนนี้มาให้ ขีดเขียนบนหนังสือแสนหวงของพ่อ ลูกทำให้หนังสือเล่มนี้ของพ่อมีความหมาย.... เหมือนกับที่พี่ๆของลูกนำความหมายมาสู่ชีวิต ของพ่อเหมือนกัน” "ว้าว...” ฉันคิด นี่หรือคือการลงโทษของพ่อ? นานๆครั้งฉันก็จะหยิบหนังสือที่สะสมไว้มาให้ลูกหลาน ของฉันขีดเขียนเล่น ทุกครั้งที่มองดูลายมือหยุกหยิกเหล่านั้น ฉันก็จะนึกถึงสิ่งที่พ่อทำในวันนั้น พ่อได้สอนให้ฉันรู้ว่า...’อะไรกันแน่ที่มีค่าต่อชีวิต ของเราอย่างแท้จริง’ .......ซึ่งนั่นก็คือ ‘คนที่เรารักไม่ใช่วัตถุสิ่งของ’ ลองมองย้อนดูตัวคุณเองในแต่ละวัน เหตุการณ์แบบนี้ เกิดขึ้นได้อยู่เสมอ เช่นคุณนั่งกินข้าวกับภรรยาอยู่ที่ร้านอาหาร เธอหวังดีอยากจะเทซอสให้คุณ แต่มันกลับหกไปเลอะเสื้อตัวเก่งของคุณ และคุณก็ทำสีหน้าที่ตำหนิเธอและคำพูดที่บอกว่า... “เดี๋ยวผมเทเองก็ได้” นอกจากคำขอโทษที่เธอบอก น้ำตาใสๆก็เริ่มเอ่อขึ้นในใจเช่นเดียวกัน ......เพราะอาหารมื้อนั้น ไม่มีรสชาติสำหรับเธอเสียแล้ว... แต่ถ้าคุณบอกกับเธอว่า ถ้าซักไม่ออกก็ไม่เป็นไรหรอก เมื่อผมหยิบเสื้อขึ้นมาใช้ครั้งใด ผมจะหวนนึกถึงร้านอาหารนี้ทุกครั้งไป... ที่ได้มีโอกาสมาทานข้าวกับคุณ และได้คิดถึงทุกครั้งว่าภรรยารัก และเอาใจใส่ผมมากเท่าใด.... 1月9日 <---------------- เ รื่ อ ง เ ล่ า ข อ ง ค ว า ม รั ก --------------->
กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว
มีเกาะแห่งหนึ่ง ซึ่งรวบรวมความรู้สึกอาศัยอยู่ด้วยกัน
ทั้งความสุข ความเศร้า ความรู้ และอื่นๆ รวมทั้งความรัก
วันหนึ่งมีประกาศไปยังความรู้สึกทั้งหมดว่าเกาะกำลังจะจม
ดังนั้น ทั้งหมดจึงเตรียมเรือเพื่อที่จะหนีออกจากเกาะ
ความรักเท่านั้น ที่ตัดสินใจจะอยู่บนเกาะ
ความรักต้องการที่จะอยู่จนกระทั่งวินาทีสุดท้าย
เมื่อเกาะจะจม
ความรักตัดสินใจขอความช่วยเหลือ
ความรวยแล่นเรือผ่าน ความรวยตอบว่า...
"ไม่ได้หรอก ฉันรับเธอไม่ได้ เพราะเรือฉันน่ะ
เต็มไปด้วยทองและเงินแล้ว มันไม่มีที่ให้คุณ"
ความรักจึงตัดสินใจจะถามความเห็นแก่ตัว
ซึ่งผ่านมาด้วยเรือลำงาม
"ความเห็นแก่ตัวช่วยฉันด้วย"
"ฉันช่วยคุณไม่ได้หรอก ความรัก
คุณน่ะเปียก อาจจะทำให้เรือฉันเปียกด้วย"
ความเศร้าได้พายเรือผ่านมา
ความรักก็ได้เอ่ยขอความช่วยเหลืออีก
ความเศร้าตอบว่า
"โอ้ความรัก ฉันกำลังเศร้ามากเลย
ฉันต้องการอยู่คนเดียว ขอโทษนะ"
ความสุข ได้ผ่านความรักไปเหมือนกัน
แต่เขาไม่ได้ยินแม้แต่เสียงร้องเรียก
ขอความช่วยเหลือของความรัก
เพราะมัวแต่กำลังสุข
ทันใดนั้นก็มีเสียงหนึ่งดังขึ้นมา
"มานี่ความรัก ฉันจะรับคุณไปเอง"
เสียงนั้นเป็นเสียงของคนแก่คนหนึ่ง
ความรักรู้สึกขอบคุณและดีใจเป็นอย่างมาก
จนลืมถามชื่อว่าใครเป็นผู้ใจดีคนนั้น
เมื่อพวกเขาเดินทางมาถึงแผ่นดินที่แห้ง
คนแก่ก็จากไปตามทางของเขา
ความรักนึกขึ้นมาได้ว่าลืมถามชื่อคนแก่คนนั้น
ความรักจึงถามความรู้และคนอื่นๆ
ใครเหรอที่เป็นคนช่วนฉัน
ความรู้ตอบว่า "เวลา"
"แต่ทำไมเวลาถึงช่วยฉันล่ะ ?"
ความรู้ยิ้มในความรอบรู้ของตัวเอง
แล้วตอบความรักว่า
"ก็เพราะมีเพียงเวลาเท่านั้น
ที่เข้าใจว่า
ความรักยิ่งใหญ่แค่ไหนน่ะสิ" 12月23日 ...เย็นของอีกวัน...(ไปเรื่อยเลย)...วันนี้จริงๆ แล้วเค้าห้ามขายเหล้า นะ เพราะว่าพรุ่งนี้จะเลือกตั้ง แต่ด้วยความคิดของขี้เมา 2 คน ที่ไม่ได้เจอกันมานานจึงตกลงปลงใจแวะ 7 หน้า มช. เอาเบียร์มา 2 แพค มาคิดเงินคนขายมองนาฬิกา ยงไม่ถึง 6 โมงเย็น ขายได้ (เสร็จโจร...) แล้วเราก็ขี่มอไซค์ขึ้นดอย เป้าหมายคือน้ำตกวังบัวบาน นั่งตรงโขดหินบนหน้าผาริมน้ำ ทะเลเหมาะอย่าบอกใคร จัดการเอาเบียร์แช่น้ำ หุหุ เป็นไปตามแผน มองลงไปเบื้องล่างเห็นวิวเมืองเชียงใหม่ ค่อยๆ มืดลง อากาศก็เย็นสบายอย่าบอกใคร นั่งคุยกันไปก็เริ่มมืด จนมองเห็นเมืองทั้งเมืองอยู่ภายใต้แสงไฟ พระจันทร์ลอยเด่นขึ้นมาทักเรา นั่งคุยกันไปเรื่อยๆ นอนลงบนโขดหิน มองเห็นดาวบนท้องฟ้าท่ามกลางแสงจันทร์ จนน่าอิจฉา ความจริงบรรยากาศแบบนี้สำหรับคนเป็นแฟนกันก็สุดยอดเลยนะ แต่นี่ดันเป็นขี้เมา 2 คนไปซะได้ นั่งคุยกันไปเรื่อยๆ เอามือควานลงไปในน้ำ นั่น เบียร์หมดซะละ หมดกัน อยู่ต่อไม่ได้แล้ว เริ่มหนาว ลงเขากันดีกว่า ไปต่อก็ไม่ได้ร้านเหล้าปิดหมด เลยแวะกินข้าวแล้วแยกย้ายกันกลับ......อารมณ์ค้าง...ต่อจากเมื่อวาน...
เนื่องจากว่าที่บ้านนัดกันไปตั้งแคมป์ในสวนบนดอย เลยชวนกันไปต่อ เพราะอารมณ์ค้างเนื่องมาจากเมื่อวาน... โดยนัดเจอกันตอนบ่าย กลับบ้านไปลงคะแนนเลือกตั้งเสร็จ ก็ออกเดินทางขึ้นเขากันเลย ทางขรุขละและลื่นเป็นบางช่วงสืบเนื่องมาจากเส้นทางสายนี้เป็นเส้นทางสำหรับออกทริปผจญภัย จึงมีทั้ง จริงๆ แล้วการที่จะหาเพื่อนรู้ใจสักคนนั่งกินเหล้าด้วยกันเนี่ยมันยาก นะ แต่ถ้ามีแล้วมันก็ยาว... |
|
||||||
|
|
